İcazə verə bilməzdim ki, döyüş yoldaşlarımın analarının gözüyaşlı qalsın' - Qumbaranın üzərinə atılan qazi

Qumbaranın üstünə atılaraq yoldaşlarını xilas edən qazi müharibədə başına gələnləri danışıb.
azxeber.com xəbər verir ki, Tərlan Həsənov təxris olunmağına bir neçə gün qalmış müharibəyə gedib və müharibə zamanı düşmən mövqedən atılan qumbaranın üstünə atılaraq yoldaşlarını xilas etməyi bacarıb.
O başına gələnləri ATV telekanalında yayımlanan "Bizimləsən" verilişində bölüşüb:
"2019 cu ilin oktyabr ayında hərbi xidmətə yola düşmüşdüm. Ali təhsilim var deyə 1 il müddətinə hərbi xidmətdə olmalı idim. Hazırda İT mütəxəssisiyəm. Təxminən sentyabr ayının 26-27 si idi. Artıq təxris olunmağımıza 4-5 gün qalmışdı. Komandirlərimizdən döyüş olacağı xəbərini eşitdik. Bütün əsgər yoldaşlarımla birgə bu xəbəri çox sevinclə qarşıladıq və çox qürurlandıq. İllərdir düşmən tapdağında olan torpaqlarımızı geri almaq üçün əlimizə bir fürsət düşmüşdü. Qisasımızı almaq üçün bizə şərait yaranmışdı. Sentyabr ayının 27-də Goranboy rayonunun Gülüstan kəndi istiqamətində döyüş başladı. Mənim həmin taborda Polkovnik-leytenant Şirvanov Mehman adlı bir komandirim var idi. Goranboy rayonu istiqamətində gedən döyüşlərdə o şəhid oldu. Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət etsin. Onun şəhid olduğu xəbər gələndə bütün tabor çox pis olduşduq. Hamımızı qisas hissi bürümüşdü. Sonra döyüş yolumuzu " Murovdağ" istiqamətinə dəyişdirdilər.
Oktyabr ayının 1-də "Talışkənd" uğrunda gedən döyüşlər zamanı düşmənlə çox yaxın məsafədə "Talışdağ"-da döyüşürdük. Döyüşümüz çox uzaq məsafədən deyildi. Aramızda təxminən 8-10 metr məsafə olardı. Meşə çox sıx idi, hava isə qatı dumanlı idi. Nə düşmən bizi görürdü, nə də biz düşməni. Sadəcə səslərdən hiss edirdik. Sonradan mən qarşı tərəfin çəkdiyi videolara baxdım. Ermənilər danışırdılar ki, "8-10 metr məsafəmizdədirlər. Biz çox qorxuruq".
Bizdə 1 ci taborun komandiri şəhid Kapitan Elçin Tağıyev var idi. Həmin vaxt mən Kapitan Tağıyevin yanında rabitəçi oldum. Şəhidlərimiz də , yaralılaımız da çox idi. Düşmən postunu ələ keçirməyə az qalmışdı ki, düşmən tərəfindən əl qumbarası atıldı. Təxminən 300-400 metr uzunluğunda bir yol idi. Sol tərəf dağlıqda , səngərin içində düşmən idi, sağ tərəfdə dağın dibində isə biz sipər almışdıq. Yol boyu çarpaz atəşlərlə döyüşürdük. Əl qumbaraları atılanda isə xoşbəxtlikdən əl qumbaraları gəlib yola dəyib, dərəyə düşürdü. Atılan əl qumbaralarından 1-i döyüş yoldaşlarımla mənim olduğum əraziyə düşdü.
Qarşımda 2 seçim var idi, ya kənara atılıb bir ehtimal sağ qalacaqdım, ya da qumbaranın üstünə atılacaqdım və bizim döyüş tapşırığımız yarımçıq qalmayacaqdı. Ani qərar verməli idim, düşünməyə vaxt yox idi. Mən icazə verə bilməzdim ki, döyüş yoldaşlarımın analarının gözüyaşlı qalsın. Biri var bir tək mənim evimə şəhid xəbəri getsin. Biri də var 1 əl qumbarasına görə 15,20, 30 evə şəhid xəbəri getsin. Öz evimizə şəhid xəbəri getməsini daha üstün tutdum.
Özümü əl qumbarasının üstünə atdım. Kapitan Tağıyev hələ onda şəhid olmamışdı. Başımda "kaskam" var idi. "Kaska"mdan tutub başımı yuxarı qaldırdı. Qaldıranda mənim ağzım açıldı. Həmin əl qumbarasının təzyiqindən gözlərim partlamadı. Beynim çox xəsarət almadı. Qumbara partlayanda təkcə onun səsini eşitdim. Sonradan şok keçirdim, heç nəyi xatırlamıram. Sonralar döyüş yoldaşlarım danışırdılar ki, Elçin Tağıyev həkimə deyib ki, məni çıxartsınlar. Həkim isə demişdi ki, mən artıq şəhid olmuşam , mənim əvəzimə digər yaralıları çıxartsınlar. Kapitanımız isə israr edib ki, o sizin həyatınızı xilas etmiş milli qəhrəmanınızdır.
Həmin vaxt mənim əynimdə zirehli gödəkcə və uzaq məsafəni tutmaq üçün böyük rabitə aparatı var idi. Hava yağışlı idi və üstümüzdə təxminən 15 kq gəzdirirdik.
Daha sonra mən əsgərlikdən qayıdanda 350-yə yaxın maşın məni qarşılamağa gəlmişdi. Döyüşdən qayıdanda "ASAN" Xidmətdən iş təklifi gəldi. Mən də düşündüm ki, vətənə hərbi xidmətimi yerinə yetirdim. ASAN xidmətdə isə vətəndaşlara xidmət vəzifəmi davam etdirərəm".
Oksana Orucova