SİYASİ SİRK: Paşinyanın meymunluğu ŞPAQAT açmaqla yekunlaşır - TƏHLİL

Ermənistan parlamentində aprelin 20-də yaşanan dava-dalaş çox adamı təəccübləndirmədi. Çünki oradakı demokratiya özbaşınalıq xarakteri alıb və siyasi tribunaların rinqə çevrilməsi adət edilmiş haldır. Orta yaşlı insanlar müstəqilliyin bərpası zamanı Azərbaycanın Ali Sovetində də belə situasiyaların yaşandığını xatırlayırlar. Sonradan bunu naşı deputatlıq, layiqli kadrların Milli Məclisdə hələ yer almaması və s. səbəblərlə izah etdilər. Hər halda millət öz millət vəkillərindən indi də məmnun deyil. Yoxsa vaxtaşırı parlamentin buraxılması xəbərlərinə böyük coşqu ilə müsbət rəy bildirməzlər. Hər halda bizdə nizam-intizam məsələsi qorunur, parlamentdə öləcək yaşda ahıllar var. Yəni ora veteran idmançılar birliyi deyil ki, əlbəyaxa çıxalar. Həm də dövlətin müzakirə və səsverməyə təqdim etdiyi qanun layihələrinin əleyhinə səs verən olmur. Olsa da, 1-2 nəfər. Onların isə 120 nəfərlə alaşmaq niyyəti, Brus Li qabiliyyəti yoxdur. Həm də bizim məclisi ermənilərin "parnoy", daha dəqiq desək, parlamentilə müqayisə etmək düz olmaz. Nə də Qərbin qucağında olan bəzi azərbaycanlı "jurnalist"lər kimi özünə demokrat deyən erməniləri Azərbaycandakı siyasətçilərdən üstün bilmək yaxşıdır. "Qarabağ klanı"ndan qurtulmuş İrəvan iqtidarı adıçəkilən zombiləri bəsləyən Rusiyadan qopa bilmir. Kreml də bu fürsətdən istifadə edərək xırda aksiyalarla sanki Nukolun yanına çimdik atır ki, sonuncu kreslosunda rahat otura bilməsin. Bu səbəbdən Paşinyanın bəzi çıxışları Putinə sakitləşdirici iynə vurmaq kimidir.
Tutaq ki, erməni lider aprelin 20-də, ondan əvvəl də bir neçə dəfə bildirib ki, Ermənistan sərhəddə KTMT missiyasının fəaliyyətinə hazırdır. Sadəcə bu, İrəvanın Kreml ilə məzələnməyi kimidir. Çünki Paşinyan hökuməti KTMT dəvətindən qabaq sərhədə avropalı müşahidəçiləri çağırıb. Nikolun KTMT bağlılığı Ermənistanın təşkilata sədrliyi, üzvlüyüdür. Bu məcburiyyətlər olmasaydı, Paşinyanın Rusiya izi olan heç bir təşkilata zərrə də olsa, hörməti yoxdur. O, Makronla julyen yeməyə öyrəşəndən Putinin qızdırdığı borşa soyuq yanaşır. Amma Kreml bufetindəki nisyə dəftəri borcla doludur. Ona görə də Rusiya Akopyanın ərinə qulaqburması verməyə çalışır.
– II Qarabağ savaşında Rusiyanın Ermənistanı ilk müharibədəki qədər dəstəkləməməsini Kremlin Türkiyədən çəkinməsi ilə izah edirik. Amma burada başqa nüanslar da mövcuddur.
1. Putin üçün böyük sevgi və inqilabla hakimiyyətə gələn Paşinyanın uğursuzluğa məruz qalması, biabır olması, nüfuzdan düşməsi lazım idi;
2. Krem Nikolun sənəddə kapitulyant olmasına da sevindi;
3. Lakin Moskva Azərbaycanın Qarabağı tam azad etməsinə "Nasosnu"ya (Hacı Zeynalabdin qəsəbəsi) atmaq istədiyi "İsgəndər-M", Naxçıvanda qurban verdiyi helikopteri ilə mane oldu;
4. Azərbaycanın Suriyaya çevrilməməsi üçün Bakı Kremlin vasitəçiliyi ilə üçtərəfli bəyanata razılaşdı və ruslar SSRİ, ittifaqdan sonrakı erməni işğalı dövründəki kimi Qarabağda oturdular;
5. İrəvanda etirazlar dalğası coşdu. Lakin Koçaryan, Sarqsyan, Manukyan kimilərinin Rusiyanın əli ilə hakimiyyətə qalxması mümkün olmadı;
• Haşiyəyə çıxaraq qeyd edim ki, 44 günlük savaşın vaxtı o qədər mükəmməl seçilmişdi ki, Avropanın başı öz etirazlarına, Breksit haqq-hesablarına qarışmışdı, Amerika isə Tramp-Bayden seçki platforması ovqatındaydı. II Qarabağ savaşında Azərbaycan Xocavəndin bir hissəsini, Hadrut, Şuşa, Kəlbəcər və Laçını da azad etdi. Rusiyanın ixtiyarında olsaydı, azad olunan rayonlar Qubadlı, Zəngilan, Cəbrayıl, Füzuli və Ağdamla məhdudlaşacaqdı. Yəni 6 həftəlik savaşda Türkiyə, Pakistan və İsrail dəstəyini görməzdən gəlmək haqsızlıq olar.
Sadəcə, Rusiya bölgədə qalıcılığını sürdürmək üçün əlinə düşən fürsətlərdən yararlandı. Adını da sülhməramlı fəaliyyət qoydu. Hazırda isə bu missiya Qarabağın erməni əhalisini qorumaq kimi ifadə olunur. Belə olan halda isə Ermənistanın "miatsum" ideologiyalı kəsimi Paşinyanın tam olaraq Qərbə söykənməsinə mane olur. Yəni Nikol şpaqat vəziyyətindədir. Amma müharibə dövründə meymunluq etməsəydi, Ankara və Tbilisinin təklif etdiyi vasitəçilik formatını qəbul etsəydi, indi…
Ermənistan KTMT, Avrasiya İqtisadi Birliyi, MDB-nin çarəsiz üzvü olmayacaqdı, Gümrüdəki Rusiya bazası qalmayacaqdı, Metsamor AES, sərhəd mühafizəsi asılılıqları aradan qalxacaqdı və s.
Paşinyanın indiki çabaları isə Kremldə bu cür istehzaya qoyulur:
"Ölmə eşşəyim, ölmə, yaz gələr yonca bitər".
Anar Rəhimov,
KONKRET.az