"İşıq pulu" yalanı siyasət deyil

Azərbaycanda neobolşevizm var. Özü də Plexanov, Ulyanov və Krijanovskinin yaratdıqları siyasi təşkilatı belə, qəddarlıq, yalan və asburdda geridə qoyan bir düşüncə tərzi. Ulyanov "Hakimiyyətə gəlmək üçün xalqın əksər hissəsini də qırğına vermək olar" deyirdisə, bizim yerli neobolşeviklər hakimiyyət arzularına yetmək üçün hər kəsi və hər şeyi qurban verməyə hazırdılar.
Məntiqi, vicdanı, ədalət hissini və ağlı da o cümlədən.
Aleksandr Parvus kimi tarixə düşmüş İzrail Lazareviç Gelfand Rusiya imperiyasını dağılıb məhv olması üçün Almaniyanın göstərişlərini yerinə yetirərək bolşeviklərə stavka etmişdi. Məhz xaricdən gizli yollarla on milyonlarla qızıl markanın hesabına aqressiv və lümpen bolşeviklər istəklərinə çatmışdılar.
Ümumiyyətlə, Azərbaycanın çağdaş siyasi düşüncəsində, xüsusilə neoliberalların açıqlamalarında yanlışlar çoxdur, çox. Onların arasında bir məqam xüsusi yer tutur: Qərb, daha konkret olsam, anqlosakson dövlətlərdə hakimiyyət əsla iqtisadi proseslərə kəskin müdaxilə etmir, "laissez faire" prinsipi ilə davranır.
Gerçəkdən bu qədər uzaq iddiaları təsəvvür etmək belə, çətindir.
Belə ki, 1688-ci ildəki "şanlı inqilab" Britaniyada iqtisadiyyatın ifrat sərt, ən xırdaçı nizamlanmasının başlanğıcı olmuşdu.
1688-1800-ci illərdə iqtisadiyyatı tənzimləyən 7 mindən artıq (!) qanun qəbul olunmuşdu. 3 min qanun isə parlamentdə səsvermədən keçməmişdi. Bu qanunlar həmin dövrdə parlamentdə qəbul olunmuş bütün qanunların yarıdan çoxudur.
Müqayisə üçün deyim ki, dövlət idarəetməsi, din və müdafiə sahələrində həmin dövrlərdə qəbul edilən qanunlar bütün qəbul edilmiş qanunverici aktların sadəcə, 11 faizini təşkil edirdi.
Bu, özlərini neooliberal, demokrat və milliyyətçi adlandıran, amma neobolşevizmin ən bəsit, eybəcər və primtiv forması olan yerli marginalların hələ də dərk etmədikləri həqiqətlərdən biridir.
Onlar üçün hakimiyyət düüşməndir. Xalq və dövlət kimi. Onları yalnız öz maraqları, mənafeləri və istəkləri maraqlandırır.
Açıqlamaları da tragikomediya səviyyəsində olan çığırtılardır.
Belələri üçün sağ da pisdir, sol da: qərb də, şərq də. Yəni hakimiyyətin etdiyi nə varsa, mütləq pis, absolyut şərdir.
Məsələn, ölkədə elektroenerji sərfiyyatına son dəfə limit tətbiq olunanda ifrat dərəcədə radikallaşmış yerli, daha çox əyalətçilik davranışlı müxalifətimiz bəyan etdi ki, iqtidar əsla xalqı düşünmür. Ki, düşünsəydi, belə qərar qəbul etməzdi.
İndi bütün dünyada COVİD-19 koronavirusu tüğyan edir, ölkələr bu bəladan qurtulmağın, fəsadların azaldılmasının yollarını arayırlar. Ümdə məsələlərdən biri də karantin rejiminin tətbiq olunduğu, çox müəssisələrin və şirkətlərin fəaliyyətində minimallaşma dövrünün yaşandığı vaxtda gəlir səviiyyələri təbii ki, aşağı düşmüş vətəndaşlara dəstəkdir.
Dövlət bunu bilir, ölkədə 600 min insanın maddi durumuna koronavirusla bağlı situasiyanın ciddi təsir etdyini anlayır və məhz bu səbəbdən, virusun yayılmasının qarşısının alınmasına yönəlmiş qabaqlayıcı tədbirləri reallaşdırmaqla yanaşı, vətəndaşına arxa durur, dəstək verir, yardım edir.
Elektroenerji tariflərinin iki aylıq müddətə 400 kilovatta qədər artırılması da bəhs etdiyiim qəbildən olan qərarlar arasındadır.
Di gəl, radikal müxalifət alaçıqlarında səs-səsə verirlər ki, iqtidar sən demə, yenə vətəndaşını düşünmür. Bu dəfə radikallar absurdun "qara rekord"unu vuraraq iddia edirlər ki, orta statistik vətəndaş o həcmdə elektroenerji işlətmirmiş.
Sən demə, hakimiyyət bu tarifləri "pullular üçün artırıb".
Belə iddiaların sadəcə, sosial şəbəkələrdə hərcai müzakirələrə səbəb olmaq, yəni gündəmdə qalmaq üçün ortaya atıldığı aydındır.
Aydın olmayan həmin iddiaları səsləndirən marginalların şüur səviyyəsi və intellektlərinin durumudur.
Axı hər şey çox bəsitdir.
Karantin rejimidir, vətəndaşlar "Evdə qal!" çağırışına uyaraq evlərindədir və deməli, elektroenerji sərfiyyatı da avtomatik yüksəlmiş durumdadır.
Bunu dərk etmək o qədərmi çətindir?
Axı riyakarlığın, siyasi mənəviyyatsızılığın, hakimiyyəti mütləq tənqid etmək mərəzinin də bir həddi, məntiqi hüdudu olmalıdır.
Siyasi mübarizə, hakimiyyətə gəlmək üçün kolliziyalardan keçərək qarşıdurmalardan və rəqabətdən qalib ayrılmaq eyni zamanda elementar siyasi davranış qaydalarına riayəti də ehtiva edir.
Marazmatik açıqlamalar etmək, nəyin bahasına olursa-olsun, gündəmdə qalmaq üçün söz oyunlarından və məntiq təlxəkliyindən yararlanmaq heç bir halda normal siyasətçiyə yaraşan davranış deyil.
İndiki dövr müxalifət "lideri" olduğunu iddia edənlərdən isteriya, yalançılıq və sözbazlıq yox, düşünülmüş qərarlar, adekvat açıqlamalar tələb edir.
Həmişə olduğu kimi...
Elçin Alıoğlu
Milli.Az /news.milli.az